לּـخـلـــ ﮩـآ ایستـ ـآבه مــے میرלּـב

بسم رب الشهدا والصديقين

دارد زمان آمدنت دیر میشود

کم کم جوان سینه زنت پیر میشود

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

نخل ها ايستاده مے  ميرند
جان به كف برنهاده مے ميرند
روز ميلاد و مرگ يكسانند
ساده زادند و ساده مے  ميرند ..

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

دهانم پـــر از ح ر ف استـــ ...
حیفــ با دهان پـــر نباید سخن گفتــــ ...


˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

اجازه ... !

اشک سه حرف ندارد،

اشک خیلے حرف دارد ...

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

کــوک مے کنـــم چشــمانم را بـــرای آمدنــت...

نمے آیـــــے ؛

و " مـــَن " برای همیشه خواب مے مـــانم!!!

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

درد دارد وقتے  همه چیز را مے  دانے ...

و فکر مے  کنند نمے  دانے

و غصه مے  خورے  که مے  دانے ...

و مے  خندند که نمے  دانے !

نه نمے  دانے ...

هیچ کس نمے  داند...

پشت این چهره ے  آرام در دلم چه

مے  گذرد.

نمے  دانے ...

کسے  نمے  داند...

این آرامش ظاهرو این دل ناآرام چقدر

خسته ام مے کند...

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

خیلے فقیرم

حتـــــــــــــــے

حوصله هم ندارم ...!


˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

تلخـــے ایـــن روزهایـــم را

ببخشیـــد…

دیگـــر

قنـــدے در دلـــم ,

آب نمےشـــود .............


˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

حرفے  ندارم!

نه برای گفتن و نه براے  نگفتن و حتے

ناگفتن!!

نه تنها حرفے  نیست اعتراضے  هم

نیست...

همچنین خسته ام...

دلم دیگر چیزے  نمیخواهد!

نه بودن مے خواهد و نه نبودن...

دلم مے خواهد سکوت کنم...

کمرنگ شوم...

یک چمدان خاطره بردارم و فقط بروم...

و کسے  نگوید نیست!!

همین...

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

آدمها مے  آیند

زندگیے میکنند

مے  میرند و میروند...

امـــا فاجعه زندگے  تـــو

آن هنــگامـــ آغاز مے  شود کـــه...

آدمـــے  مے رود امـــا نمے  میرد...!!

مـــے  مانـــــد

و نــبودنشـــ در بـــودن تـــــو

چنان تــــه نشین مے  شود

کـــه تـــو مـــے میریــــ

درحـــالے  که زنـــده ایے .....

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

جـــــانبـــــازِ چند درصـــــد است ؟؟؟

او که در حادثه ے عـــــشـــــق ،

قـــــلب و غـــــرور خود را از دست داده است ؟؟؟

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

دلم به کما رفته...

براے مردنش دست به دعا شوید....


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

خواســ ـتن همــیــشــه توانـسـ ـتن نـیــســت...

گاهـــ ـی ، فــقــط ...

داغ بــزرگـــی اســت کــه تــا ابـ ـــد بــر دلـــت مــی مــــانــد !!

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

شیشـــه اے  مے شکنـــد یکـ نفــر مے پرســـد : کهـ چـــرا شیشــه شکستــــ ؟
آنـ یکے  مے گویــد : شایــد اینـ رفــع بلاستـــ ...دلــ منـ سختـــ شکستــــ ...هیچــکســ هیـــچ نگفتـــ....از خــــودمـــ مے پرســمــ :ارزشــ قلبــ منــ از شیشــه ے  یکــ پنجــره هــمــ کمتــــر بــــود؟؟؟

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙


حرفے  برای گفتن نمانده

آنچه مانده

حرفهایے  برای نگفتن است!!

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

به سکه هاے   مردمان مردم گریز پناه برده به غار مے  مانند

افکار بیات شده ام!!

به یک نان هم نمے   ارزند!!

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

بیا باز هم خودمان را به نفهمے بـزنیم !

گـاهـے بفهـمے ، نفهمے ...

نفهمے ، اوج ِ فهم اسـت ... !

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

ســاکت که مے  مانے ...

مے گذارند به حساب جواب نداشتنت!

عـــــــمراً بفهمند دارے  جان میکنے

تا حرمـتهـا را نگه دارے ...


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

از کســـے  که دلــش گرفتــــهــ...

نپـــرســـید چـــرا...!

آدمــها وقتــے  دلیــلِ ناراحتیشـــــان را نمـــے  تواننـد بیـــان کنــند...

دلشـــان مے  گیـــرد..!!


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

برمزارمن اگرمے آیید

تندوآسوده قدم بردارید...

که دگرسنگ شده دردل خاک....

چینے نازک تنهایے من...!!!!!


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

تمام حرف هایم همان هایے هستند که نوشته نمے شوند !
هــمان ســــه نقـطه هاے بیـچــاره ...

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙


تا کجا باید ادامه داد

تا فهمید

نفس هاے بریده

نشان زنده بودن نیست...


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

تمام عـــمر استراحت هم

از خستگے این روزهایم نخواهد کاست...


·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙


هستم و نیستم

دریایے متلاطم

نمے دانم

کجا رها گشته ام؟

کجا تمام شده ام؟

من پر از تناقضم...!

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

دنیاے عجیبیست

در خودت سکوت که مے کنے

سکوت مے کنند

گم که مے شوے

گم مے شوند

آدم ها


موجوداتے که هیچ زمان باور نکردمشان.

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

داستــــان غریبے  ست ... دســـــــتے  که داس را برداشت، همان دســــتے  ست که روزے  گندم را در مزرعه کاشــــت...

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙


من صبورم اما...

به خدا دست خودم نیست اگر مے  رنجم

اگر شادے  زیباے  تو رابه غم غربت چشمان خودم میبندم

تو نمے  دانے  چقدر با همه ے  عاشقے  ام محزونم

و به یاد همه ے  خاطرهات مثل یک شبنم افتاده به خاک مغمونم

من صبورم اما...

بے  دلیل از قفس کهنه ے  شب مے  ترسم

بے  دلیل از همه تیرگے  تلخ غروب و چراغے  که تو را از شب متروک دلم دور کند مے ترسم

·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

شبگرد شعرها تو کـه تردید مے  کنے

من را به عمق فاجعه تبعید مے  کنے

کوچه هزار بار ورق خورد و باز هم

غم را کنار پنـجره تشدید مے  کنے

شلیک چشـــــم هـاے  تو تیر خلاص بود

خودکامه حکم کردے  و تائید مے  کنے ؟!

من چندمین اسیر تو هستم که مے  کُشے ؟

شایــد دوبـــاره خاطـــــره تـجــدید مے  کنے

با طعنه هاے  شور همین زخم کهنه را

تا روز مـــرگ آینــــه تمدیـــد مے  کنـے

این بیت آخـــر و من لابه لاے  شـعر

زنجیر مے شوم تو که تردید مے  کنے

˙·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

گاهگاهے  دلم درد مے  خواهد...

دلم مرگ مے  خواهد...

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

تمـــام زنــدگیـــم بــا همـیـــن یک عبــارت میےگـــذرد!!! . . . “بـــے  خـــیـــال”

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

به دعانویس گفتم جورے  بنویس که حتما" بیاید . نه او پرسید چه کسے  نه من گفتم مرگ !!  

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

خدایااااااااا...

یکی,

دوتا,

سه تا,

این همه درد از براے چیست؟؟؟

از دلم گذشتم

دیگر شکست

بگذار کمرم صاف بماند..

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

دیگـر تمام شد...

آرزو هایـم را گُذاشتم در ِ کوزه ؛

با آبـش قرصــ هاے اَعصابم را مےخورم!!!

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

من خسته ترین واژه ملموس غروبم...

کاش در این وسعت سبز یک نفر درد مرا مےفهمید...


.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

شکستن دل ب شکستن استخوان دنده می ماند . از بیرون همه چیز رو ب راه است ...اما هر نفس ...درد است ک میکشی


.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

گـــاهی عکســی را می ســـوزانیم

گـــاهی عکـسی ما را می ســـوزاند

گـــاهی با دیـــدن یــک عکس ســـاعـت هـــا گریـــه می کنیم

گــاهی سالهـــا بـا یــک عکــس زنــدگی می کنیـم

و گـــاهی دیـدن یـک عکس یـعـنــی پــایـــان.....!


.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙

همیشه در سختی ها به خودم می گفتم

” این نیز بگذرد ..”

هنوز هم می گویم ..

اما حال می دانم آنچه می گذرد عمرِ من است ، نه سختی ها

.·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙